Uzay gemilerinde kullanılan stratejik ürün,Sultan 2. Abdülhamid Han sayesinde ülkeye gelmiş.
Devamını oku: Uzay gemilerindeki stratejik ürün,Sultan 2. Abdülhamid Han sayesinde geldi
Bugün uzay teknolojisi dahil birçok önemli yerde kullanılan mantar contalar, stratejik ürün grubuna giriyor. Bunun sebebi, mantar meşesi denen bir ağaçtan elde edilmesi ve bunların da sadece birkaç ülkede yetiştirilebilmesi. Henüz istenen seviyede olmamakla birlikte bu ülkelerden biri de Türkiye.
En Büyüğü Hilâfet
Hilâfet 3 Mart 1924 tarihinde Ankara’da ilgâ edildi. Fakat şu neticenin husûlü için yapılmış olan pazarlıklar yürütülmüş olan gizli çalışmaların çok girift bir tafsilâtı vardır ki; bu yazının hacmine sığdırılamaz. Ancak bu istikametteki en ehemmiyetli adımın Lozan’da atılmış olduğunu söylemek, yanlış olamaz.
Lozan müzâkereleri başladığı sırada, M. Kemal Paşa halife olmak istiyor ve Meclis’te Saltanat’ın ilgâsı müzâkerelerinden başlamak üzere, Hilafeti göklere çıkaran konuşmalar yapıyordu.
Her devlet kendine ya kendine özgü bir sistem geliştirir ya da başka sistemleri taklit eder. Osmanlı Devleti yönetim biçiminden orduya, mali sistemden eğitim sistemine kadar her alanda kendine özgü bir sistem geliştirdi.
Devamını oku: Osmanlı Eğitim Sistemi ve Enderun Üniversitesi
Bu sistem pek tabii inanç manzumesine, ondan kaynaklanan ahlâkine ve dünya görüşüne uygun olacaktı.
Sistemin özü aynı inanca mensup bulunmak, yani Müslüman olmaktı. Orta zamanlarda devlet kademelerinde yükselmenin ön şartı buydu. Osmanlı’yı yönetenler tüm inançlara saygı duymakla birlikte, kendi inançlarının üstünlüğünü kabul ederlerdi.
En çok sorulan sorulardan biri de Osmanlı ceddimizin hayvanlarla münasebetidir: Acaba Osmanlı’nın “Hayvanları koruma” gibi bir derdi var mıydı?
Hem de nasıl vardı…
Daha önce yazmış olabilirim, ama bin kez yazılmaya değer olduğuna inandığım Sultan III. Murad’a ait bir fermanı bugünkü dile aktarıp sizinle paylaşmak istiyorum…
Osmanlı’yı zirveye taşıyan insan modeli, Osmanlı mahallesinde yetişti. Osmanlı mahallesinde birbirini tanıyan, birbirini seven, birbirlerinin yaşayışından, davranışından sorumlu olduklarına inanan ve dayanışma ruhunu mahalleye hâkim kılan insanlar yaşardı.
Her mahallenin ortasında bir “Mahalle Mescidi”, mahallelerin merkezinde ise bir “Merkez Camii” olurdu.
Devamını oku: Fatih Sultan Mehmet’in Annesi; Hatice Hüma Hatun
"Türkiye'yi iyi günler bekliyor, bundan sonra gelişmeler daha da hızlanacak.
Devamını oku: Sultan Abdülhamid sel felaketine uğrayan ABD'ye yardım göndermişti
Abdülhamid geçmişte yaptığı gibi gelecekte de ilerleme ve medeniyeti teşvike devam edecek. Herkesin onun uzun ve müreffeh hükümranlığını arzu etmesi gerekiyor."
New York Times'ın 14 Ekim 1900 tarihli nüshasında yer alan bu tarafgir cümleler, Abdülhamid'in şaşırtıcı bir fotoğrafını düşürüyor önümüze.
Anadolu, keşfedilmeyi bekleyen hazinelerle dolu. Bunlardan biri de Güneydoğu'nun kadim şehri Diyarbakır'da. Büyük İslam komutanı Halid bin Velid'in oğlunun da aralarında bulunduğu 27 sahabe, ildeki Hazreti Süleyman Camii'nde yan yana yatıyor.
Devamını oku: 27 sahabeye ev sahipliği yapan Hz. Süleyman Camii ilgi bekliyor
Evvela şunu ifade edeyim ki, Padişahların kendi hanımlarıyla, sultân denilen kız çocuklarıyla, şehzadelerle ve de bunların haremleri ve cariyeleri ile, hususî günlerde meşru dairede sohbet etmek ve ailevî meseleleri görüşmek üzere, her aile gibi, bir araya geldikleri doğrudur.Bu bir araya gelmelerin, bazan ve özellikle de yaz günleri Harem'in Has Bahçesinde ve genellikle Şimşirlik'teki bahçede veya Kâğıthane'deki bahçelerde yapıldığı da doğrudur.
Osmanlı’nın bayram kutlamalarında bile sıcaklığın yanı sıra bir azamet de vardı. Ziyaretler, el öpmeler, harçlık vermeler hep bu azametin parçalarıydı ve bayramlar geleneksel bir sistem içinde kutlanırdı.
Eski bayramların temel eksenini “toplumsal sevgi” oluşturma emeli teşkil ederdi. “Hediyeleşme-yardımlaşma” ve “paylaşma” bu maksadın ayrıntılarıydı.
Zengin sofraları zaten ramazan boyunca iftar saatinden imsake kadar açık olur, isteyen destursuz içeri girip karnını doyururdu.
Günümüzde hükümetler diledikleri gibi hareket edebilirler. Hatta mecliste de çoğunluk teşkil ettiği için istedikleri kanunu çıkarabilirler. Anayasayı bile değiştirebilirler. Osmanlı padişahı böyle miydi?
Eski hukukumuzda halkın hükümdara itaat etmesi şarttır. Bu da adalete uymak şartına bağlıdır. Hükümdar, kendisi dışında konulmuş ve asla değiştiremeyeceği kaideler ile çepeçevre kuşatılmıştır. Bunların büyük bir kısmı şer'î prensiplerdir.
