Soru: "(..) Resul-i Ekrem (sav)'in sakal bırakmak hususundaki tavsiyeleri, Sünnet mecmualarında yer almıştır. Prof. M. Ebu Zehra'nın, "İslam Fıkhı Metodolojisi" isimli eserinde; sakal bırakmanın, arapların adeti olduğu belirtilmektedir. Çok sevdiğim bir arkadaşımla bu konuyu müzakere ederken, ihtilafa düştük. İkimiz de sinirlerine hakim olamayınca, ihtilaf ağız kavgasına dönüştü. Birbirimizin hukukuna tecavüz ettik. Hatta tartışma ile ilgisi olmayan bazı alimlere de dil uzattık. O hadiseden bu yana, birbirimizle konuşmuyoruz. (..) Hanefi fukahasına göre, amel açısından Sünnet'in tasnifi ve hükmü nedir? Bazı sünnetlerin arapların örfü olması, amel etmeye engel midir?"

CEVAP: Hanefi fukahası, amel açısından Sünnet'i ikiye ayırmıştır. Birincisi: Uyulması hidayet, terki dalalet olan sünnettir. Buna "Sünnet-i Hüda" denilir. Mesela; cemaat, ezan ve kamet gibi sünnetler bu sınıfa dahildir. İkincisi: Uyulması güzel, terki mübah olan sünnettir. Buna "Sünnet-i Zevaid" denilir. Nafile ile Sünnet-i Zevaid arasında, hüküm bakımından bir fark yoktur. Çünkü bunlardan birini terketmek mekruh değildir. Aralarındaki fark şudur: Nafile, ibadetlerden; Sünnet-i Zevaid ise adetlerdendir.