349) Kölenin Efendisinden Kaçmasının Ağır Bir Haram Oluşu

e-Posta Yazdır PDF

 

349) Kölenin Efendisinden Kaçmasının Ağır Bir Haram Oluşu

 

“...Zina eden erkek ve kadından her birine yüz değnek vurun. Eğer Allah’a ve ahiret gününe inanıyorsanız, onlara karşı duyduğunuz acıma duygusu Allah’ın bu yasasını uygulamaktan sizi alıkoymasın, müsamaha ve şefkat gösterip cezayı tatbikte gecikmeyin...” (Nur: 24/2)

 

1772. Cerîr radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

"Herhangi bir köle kaçarsa, korunma ve güvenlik hakkını yitirmiş olur."[1]

1773. Yine Cerîr radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Nebî sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

"Bir köle kaçtığı zaman, onun hiçbir namazı kabul edilmez."[2]

Bir başka rivayet şöyledir: "Efendisine nankörlük etmiş olur."[3]

* Köle: Savaşta esir alınmak suretiyle öldürülmekten korunmuş, can emniyeti garanti altına alınmış, hayat hakkı bir kimsenin zimmetine verilmiş kimsedir. Böylece hayatı garanti altına alınmış olan kimse olan köle nankörlük ederek kaçarsa bu yaptığı işten dolayı harbî = kendisiyle savaş edilebilen kişiler durumuna düşmüş olur. Efendisinden kaçan bu köle, ahde vefa etmediği ve kaçmayı helal saydığı için can emniyetini tehlikeye atmış ve Müslümanlarla harbe tutuşan bir insan konumuna düşmüştür. Bu sebeple de kanı helaldir. [4]


 

[1] Müslim, Îmân 123. Ayrıca bk. Ahmed İbni Hanbel, Müsned, IV, 357, 362, 364, 365.

[2] Müslim, Îmân 124. Ayrıca bk. Nesâî, Tahrîmü'd–dem 12.

[3] Müslim, Îmân 122.

[4] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 516.