Oruçlu bir kimse açlıktan veya susuzluktan dolayı helâk olmasından veya aklına bir noksanlık gelmesinden bir tercübeye ve belirtiye veya müslüman bir doktorun haberine dayanarak korkarsa, orucunu sonra kaza etmek şartı ile bozabilir.
“Şânım hakkı için, size kendinizden bir rasûl geldi ki; gâyet izzetli, zorlanmanız ona ağır geliyor, üstünüze hırs ile titriyor, mü’minlere raûf (çok şefkatli), rahîmdir (çok merhametlidir)!” (Sûre-i Tevbe, 128)